नेह के थुन्हीं-टाटी उजहल रे भइया

नेह के थुन्हीं-टाटी उजहल रे भइया
--------------------------------------------
टूटही मड़इया , चुवत ओरियनिया
मनवा के धुंआठल, लउके चुहनिया।

दाही के धुंआ , उड़ेला असमनिया
नेह - छोह से भरल रहे दोकनिया।

हर- परिहथवा के लमहर हरीसिया
टाड़ि से बोवल जाव लतरि,मसुरिया।

धान के कियारी, प्रीत के बेहनिया
खेत में जिनगी ,रोपे बनिहरिनिया।

काकी - काका सिखावसु रहनिया
बइठसु अन्नपूर्णा माई खरिहनिया।

खपड़ा-नरिया आ निगहता, धरनिया
घुब काढ़ि के रहे, ओहमे दुलहिनिया।

बरिस सौ के भइल दादी के उमिरिया
गोधूली बेरा पियें हुक्का-चिलमिया।

ठकचल अन्न-धन से रहल बखरिया
दुखवा-दलिदर नाहीं लउके दुवरिया।

टुनु-टुनु बाजे बबुअवा के चलइया
थूथून रगरे कान्हीं बाछा घरगइया।

जिनगी के मजा देत रहे धेनु गइया
कल्हुवाड़ा के ढ़ूंढ़वा रहल मिठइया।

चोंचा , मैना ,नेवुरा, सुगावा,चिरइया
सुखवा से रहे भरल घर अंगनइया।

बूढ़, लड़िका सभ लोग चढ़े भेंड़इया
चकवा चकइया आ हम तूं भइया।

ना कहे केहू बूढ़ा, न कहाव बुढ़िया
कहे सब इनके दादी-काकी मइया।

उड़ि गइल प्रेम के फुरगुदी चिरइया
थेघ बा कहां,उजड़ गइल अमरइया।

सुविधा बढ़ल,भइल अकेले मनइया
नेह के थुन्ही-टाटी उजहल रे भइया।

देखऽ ए राम बहादुर ! नवकी दुनिया
एक ही घरवा ,कई कई गो चुहनिया।
-------------------
राम बहादुर राय
भरौली,बलिया,उत्तर प्रदेश

Comments

Popular posts from this blog

हो साली जब साथ में,मन पुलकित हो जाय!

बनल कवि भोजपुरी के,नइखे जी आसान!

भोजपुरी के बराबरी भाषा दूसर करी ना